Loris Malaguzzi (Reggio Emilia)

Loris Malaguzzi (1920-1994) is een Italiaanse pedagoog. Zijn pedagogiek is vernoemd naar Reggio Emilia, de Italiaanse provincie waar Malaguzzi geboren is. Reggio Emilia is geen onderwijsmethode die vast ligt. Het is een visie die verschillende pedagogische handvatten aanreikt voor kinderen tot 6 jaar.

Centraal staat de gedachte dat elk kind krachtig is en vele talenten en mogelijkheden bezit. Kinderen zijn van nature leergierig en creatief. Ze willen de wereld rond zich ontdekken en ze zijn communicatief en sociaal ingesteld. Het is de taak van de volwassene om deze talenten te ontdekken en hier maximaal op in te spelen.

Binnen de visie van Reggio Emilia spreken we over 3 pedagogen:

  • De kinderen zelf. Kinderen leren van elkaar, door te kijken, te imiteren, te communiceren, …  Door hun onderlinge verschillen verrijken ze elkaar.
  • De volwassene:  Ouders en begeleiders gaan gericht kijken, luisteren, observeren. Zo kunnen ze aansluiten bij de beleving van kinderen en maximale mogelijkheden creëren om in te spelen op de ontwikkeling van kinderen.
  • De ruimte: De inrichting van een ruimte biedt kinderen structuur en straalt rust uit.   Het materiaal daagt uit om te ontdekken en te leren. Werkjes en documentatie hangen of staan op ooghoogte van kinderen. Kinderen kunnen op deze manier over hun werk reflecteren en het meenemen in nieuwe onderzoeken.

Malaguzzi stelt dat een kind 100 talen spreekt.  Kinderen drukken zich uit in gebaren, mimiek, geluid, zingen, huilen, lachen, maar ook via rollen, kruipen, stappen, spel, tekenen, verven, bouwen, kleien, … Naarmate kinderen ouder worden gaat de focus vaak meer op de gesproken taal liggen. Binnen de visie van Reggio Emilia wil men die veeltaligheid echter behouden.  Zo kunnen kinderen met hun honderd talen beelden, muziek, kunst, beweging, theater, … bevatten en er van genieten.